Alweer het vijfde deel

Dit is alweer het vijfde boek van de bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine. En ook deze cover is weer prachtig. Mysterieus. Mijn 3jarige dochtertje zei: het lijkt wel een spookhuis. En inderdaad, ik krijg ook zo'n spookachtig gevoel bij de cover. Net als bij de foto's binnen het boek.
De foto's maken het intenser, spannender, mysterieuzer en soms spookachtiger (is dit überhaupt een woord?).

Het verhaal gaat verder waar het vierde deel is geëindigd. Ik heb online een recap gevonden. Dit was wel nodig, het was alweer een tijd geleden dat ik dit boek heb gelezen. En het vijfde deel begint niet met een samenvatting (zoals veel boeken dat niet hebben helaas, dat zou ideaal wezen voor mij haha).

Het verhaal is spannend en er komt een vleugje romantiek in voor. Ik vind de band tussen de bijzondere kinderen van mevrouw Peregrine zo bijzonder. Ze zijn als een soort familie voor elkaar, en met die familie ben je de afgelopen boeken mee gegroeid: het voelt echt, hun band onderling en hun groei.

De schrijfstijl is makkelijk te noemen. Dit is zeker niet verkeerd. Zo is het zowel voor ouderen als jongeren goed te lezen.
De schrijfstijl is beeldend, en door de passende foto's erbij wordt het nog meer beeldend.

Ik heb vandaag het zesde, tevens laatste, boek binnen gekregen. Deze wil ik graag snel lezen. Ik wil weten hoe dit verhaal afloopt. Maar ergens wil ik niet dat het eindigt, haha.