Had er meer van verwacht

Meneer Picquier was boekhandelaar en toen hij moest verhuizen naar verzorgingshuis Bleuets mocht hij maar drieduizend exemplaren meenemen. Die vullen nu de vier muren van zijn kamer van plafond tot grond.

De jonge Grégoire die nooit een lezer is geweest, komt te werken in de keuken van het verzorgingshuis en raakt al gauw bevriend met de oude boekhandelaar. Grégoire gaat hem voorlezen en deze activiteit raakt erg populair in het hele huis. Ondertussen geeft de oude man wijze lessen door aan de jonge medewerker.

Het boek heeft een vlot en prettig begin met een leuke introductie van de personages. De schrijfstijl is ook zeer prettig en je komt vlot in het verhaal.

Dit verandert echter halverwege het boek. De schrijfstijl wordt haast telegramstijl en stoort mij enigszins om fijn door te lezen. Het laatste stuk van het boek is dan nog wel aardig om te lezen, over de wandeltocht van Grégoire. Het idee van dit boek vond ik echt leuk, maar ik had er helaas toch iets meer van verwacht.