Indrukwekkend verhaal, vooral die van Max!

Wenen, 1936. Drie vrienden, Elsa, Leo en Max, groeien op, terwijl de wereld om hen heen aan het veranderen is. Als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt, scheiden hun wegen. Elsa vlucht met haar familie, maar komt uiteindelijk in een concentratiekamp terecht. Leo en zijn moeder vluchten ook, maar dan naar het veilige Engeland.

Max moet met zijn vader, een SS-officier, mee naar München en groeit verder op in nazi-Duitsland. Zullen de drie vrienden elkaar nog eens terugzien en herkennen ze elkaar nog na al die jaren en na zo veel veranderingen?

Ik ben heel erg geraakt door dit boek. Ik kon het niet wegleggen. Het boek is geschreven vanuit drie perspectieven: Elsa, Leo en Max. Daarnaast is het boek opgedeeld in jaren, beginnend bij 1936. Door de jaren heen zie je de jonge kinderen veranderen in tieners en jongvolwassenen met een wereldoorlog op de achtergrond. Ik vond alle perspectieven heel leerzaam. Je leest veelal verhalen over mensen of kinderen zoals Elsa, maar niet zo vaak over kinderen zoals Leo die in Engeland terechtkwam.

Het verhaal van Max vond ik echter het meest schrijnend en klemmend om te lezen. Hoe hij opgroeide bij de Hitlerjugend, bij zo’n vader, met een aangeleerde houding om het goed te doen, om erbij te horen. Zijn verhaal gaf echt goed de tijdsgeest aan en hoe jongelui zo konden veranderen door wat er om hen heen gebeurde. Ik kan het denk ik moeilijk uitleggen, maar vooral door zijn verhaal kan ik het boek aanraden. Je voelt dan denk ik vanzelf wel wat ik bedoel. Ook zeer aan te raden voor (basis)scholen! Ik geef het boek vijf sterren.