Dat smaakt naar meer

Ik houd normaal niet van boeken met een occult tintje maar in dit geval was het een prima mix van persoonlijke demonen, nuchtere Hollandse recherche en een ouderwets spannend plot. De personages zijn leuk, de rechercheurs hebben allebei hun persoonlijke struggles maar zijn als koppel een goede aanvulling op elkaar. Ook de wisseling van perspectief tussen de politie, de moordscenes en de dromen maakt het tot een spannend verhaal.
De ontrafeling is gelukkig een behoorlijk standaard motief waardoor het occulte tintje niet tot een vergezocht of moeilijk voorspelbare ontrafeling leidt. Het laatste hoofdstuk geeft al een glimp weg van een volgend verhaal. Wat mij betreft een goede zet, dit smaakt wel naar meer.