10 minuten en 38 seconden om je leven aan je voorbij te zien gaan.

Wat een mooi geschreven boek. Leila, de hoofdpersoon, wordt vermoord. In de laatste 10 minuten en 38 seconden van haar bewustzijn gaat Leila terug naar belangrijke gebeurtenissen in haar leven. Je hoort over haar jeugd, haar vlucht naar Istanbul, haar werk als prostituee, haar vijf beste vrienden, en haar laatste dag. Het is geen leuk verhaal, iedereen is een buitenbeentje met zijn of haar problemen. Toch vinden ze elkaar en steunen ze elkaar.
Het afscheid van Leila heeft nog wat voeten in de aarde. Aangezien haar familie haar niet opeist, komt ze op de begraafplaats van Kilyos terecht. Leila's vrienden zijn het hier niet mee eens en bedenken een plan om Leila een echte begrafenis te geven.
Ik vind het boek goed geschreven, elk karakter kreeg de tijd om in beeld te komen. Alle herinneringen van Leila beginnen met een geur of smaaksensatie waarna het verhaal hierachter begint. Het geheel is chronologisch opgebouwd, speelt zich grotendeels af in Istanbul van ongeveer 1940-1995.
Het boek is vertaald naar het Nederlands.