Fictie, die zomaar realiteit kan worden.

Dit verhaal knaagt aan je geweten. |Het is geschreven vanuit het perspectief van Elena, een vrouw die in het begin een voorstander is van het klassensysteem dat ingevoerd is gedurende de jaren dat zij op school zat en uitgegroeid is tot een dictatuur waarin mensen tot tweederangsburgers worden gedegradeerd als ze niet slim zijn of zich niet aan de regels houden.
Alles draait om je Q, het getal dat aangeeft wat je intelligentie is op school. Althans, daar begon het mee. Elena, een slimme meid, wil ook graag erbij horen en het gevoel hebben dat ze gezien wordt op school. Samen met haar toekomstige man en nog een paar jongeren zorgen ze ervoor dat de mensen met de hoogste cijfers in de klas privileges krijgen. Er komen steeds meer regels bij en men gaat ook bepalen wat je gaat studeren en waar je kunt gaan werken . Alles wordt gebracht als zijnde een verbetering voor de mensheid, want zeg nu zelf: iedereen wil toch een goede baan, een goed opleiding, slimme kinderen en het gevoel dat je net iets beter bent dan die anderen. Elena trouwt zelfs met een man waarvan ze denkt dat hij haar Q-score verhoogt.
Ze krijgt twee kinderen en leeft een leven waarbij de regels steeds strenger worden en afwijken van die regels een lagere Q-score betekent wat je levensstandaard verslechtert. De kinderen gaan naar een zilveren, groene of gele school, waarbij ze elke maand testen moeten halen op hun niveau. Zakken ze voor de test dan gaan ze een stapje omlaag. Het komt eigenlijk niet voor dat kinderen een stapje omhoog kunnen doen. Ook volwassenen moeten op hun Q letten. Een keertje te laat komen, ziekmelden zonder reden, zakken voor je testen, alles verlaagt je Q-score.
Elena, met twee kinderen op een zilveren school, zelf werkend op een zilveren school als lerares en een man die bij het departement van onderwijs werkt vind dit systeem eerlijk en geniet van alle voordelen die ze heeft. totdat haar jongste kind zakt voor een test en naar een gele (kost)school wordt gestuurd. Elena probeert haar kind bij zich te houden, maar dit wordt haar onmogelijk gemaakt. Het enige wat je kunt doen om hieraan te ontsnappen is te vluchten naar het buitenland, wat haar man haar verbiedt.
Langzaam maar zeker ziet Elena de onregelmatigheden in het systeem en komt ze achter de harde waarheid, ze is gemanipuleerd en voorgelogen.
Het verhaal wordt gebracht in korte hoofdstukjes waarbij soms teruggekeken wordt naar het verleden. Dit geeft de schrijver de gelegenheid om momenten, gevoelens en inzichten te beschrijven. thema's zijn: tweedeling in de maatschappij wat zich keer op keer herhaalt in onze geschiedenis, leren kennen van jezelf en waar je voor staat, liefde.
Wat ik aangrijpend vind in het boek is de manier waarop Elena naar zichzelf gaat kijken en ondanks de keuzes die ze vroeger heeft gemaakt wil vechten voor een eerlijke maatschappij. Ze was geen slachtoffer, ze was mededader. Ze wilde niet luisteren naar anderen als ze vertelden dat dit systeem geen eerlijke kansen biedt voor iedereen. Ze wordt door schade en schande wijzer.
Het klassensysteem(discriminatie) komt in een andere vorm nog steeds voor in de wereld, zullen we ooit leren om hier mee om te gaan of blijft de realiteit zodanig dat de geschiedenis zich blijft herhalen. Het gevoel om erbij te horen , om gezien en gehoord te worden is iets dat in je zit, in elke persoon. Hoe je dit vertaalt en ermee omgaat is voor elke persoon anders. De schrijfster heeft dit goed verwoord.