Gewaagd en geslaagd debuut!

Saskia Lauwagie heeft het aangedurfd om haar eigen ervaringen als grondslag te nemen voor haar debuut, wat gelet op het onderwerp -overspel- erg dapper is.
Ik moest even wennen, wat deels ook te maken had met de ‘Vlaamse’ woorden/schrijfstijl die ik niet meteen kon thuisbrengen, maar ik kreeg het toch snel onder de knie. (Je snapt dat als ik een emoticon had mogen gebruiken hier een knipoog achter had gestaan!) Ik zat al snel in het verhaal wat een rollercoaster van huwelijksemoties bleek te bevatten: een ‘gevecht’ tussen vrouwen, onbegrip, leugens etc. Nieuwsgierig naar het einde bleef ik doorlezen. Wat ik knap vind is dat de emoties die Laura doormaakt erg goed zijn beschreven, net zoals haar drang om het ‘gevecht’ waar ze in belandt te winnen. Ze geeft niet op!
Voor mij persoonlijk had de gedachtegang vanuit het perspectief Lorenzo wel iets meer aan bod mogen komen, nu kreeg ik toch een wat eenzijdig beeld (veel vanuit Laura’s perspectief) van hem. Op het einde moet ik zeggen dat ik toch wel wat geïrriteerd werd van beide hoofdpersonen. Knap gedaan Saskia, want dan heb je het voor elkaar gekregen dat ze onder mijn huid zijn gaan zitten.

Wat ik jammer vind is dat er naar mijn smaak nu soms te veel uitgelegd en verteld, wat de vaart zo nu en uit het verhaal haalt. Meer gebruik maken van het ‘show, don’t tell’ principe kan dit voorkomen.

Al met al een zeer geslaagd debuut dat ik waardeer met 4,5 ster.
Ik kijk uit naar het volgende boek van Saskia Lauwagie.
Vlaanderen heeft een er talentvolle schrijfster bij!