Recensie Oogcontact

Volgens de achterkant van dit boek was het spannender dan Rain Man, en ontroerende dan Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht, titels waarvan ik wel heb gehoord, maar nog niet heb gelezen. Ik neem aan dat ze ook over autisme gaan, want dat is het leidende thema in dit boek. Ik vond het niet zozeer een thriller als wel een roman, zeker het grootste deel van het verhaal. Het gaat namelijk met name over Adam, een autistische jongen die getuige is geweest van een moord, maar zich niet kan uitdrukken, en daarom niet kan helpen bij het onderzoek. De eigenlijke hoofdpersoon is de moeder van Adam, Cara, maar het verhaal verspringt ook naar onder andere naar Morgan, die de moord wil oplossen, en June, een lerares op de school. Echt spannend vond ik het niet maar het was desalnietemin een aardig boek om te lezen. De schrijfster heeft zelf een autistisch kind, las ik, en daardoor kan ik me wel voorstellen dat veel van de gevoelens die Cara in het boek had ook haar gevoelens zijn, en dat vond ik wel een pluspunt. Kortom, meer een roman dan een thriller, maar wel een mooi boek.