Krachtig, pijnlijk, gelaagd, rauw, intens, liefdevol en zó mooi

Op een middag opent Kavita de voordeur van haar huis in een stad in het zuidoosten van Nigeria en ze is geschokt als ze het lichaam van haar zoon Vivek, gehuld in een kleurrijke stof, aan haar voeten vindt. Wat is er met hem gebeurd? Hoe is hij gestorven en wie was er bij hem tijdens die laatste momenten van zijn leven, wie heeft hem naar huis gebracht? Als antwoord op die vragen weeft Emezi op indrukwekkende wijze verleden en heden in elkaar, om het levensverhaal van Vivek en belangrijke mensen in diens leven te vertellen, een verhaal dat binnenkomt, dat je raakt en dat lang een vleugje mysterie rondom Vivek Oji behoudt, waardoor je alleen maar door wilt lezen om meer te ontrafelen.

Vivek is een bijzonder personage, een personage wiens verhaal vooral wordt verteld door de ogen van anderen, door herinneringen die een beeld van deze persoon schetsen, een beeld van de samenleving, van ingesleten patronen en verwachtingen en het laat zien hoe er wordt gereageerd op mensen die afwijken van de norm. Vivek wordt naar een militaire academie gestuurd omdat zijn vader wil dat hij zich vermant, niet meer zo zachtaardig en sensitief is, maar de familie maakt zich pas echt zorgen als Vivek zijn haar laat groeien, vermagert en er steeds minder mannelijk uit gaat zien.

Ze begrijpen dit gedrag niet en zijn bang dat een demon bezit van zijn geest heeft genomen, maar hun zorgen leiden niet tot meer nabijheid maar juist tot afstand, Vivek zoekt steun bij vrienden, een gekozen familie van personages die zelf ook niet allemaal hun plek in de ‘standaard’ maatschappij kunnen vinden, maar die progressiever zijn dan hun ouders, open staan voor elkaar en elkaar omarmen zoals ze zijn. Ze leren zichzelf beter kennen, ze vinden hun weg met vallen en opstaan, ze maken fouten en groeien, ze hebben spijt en vangen elkaar op en je gaat met hen meeleven en sluit ze in je hart.

En oh, wat is dit een mooi boek. Wat een krachtig, pijnlijk, gelaagd, rauw, intens en liefdevol boek. Het is een verhaal over veel meer dan de dood, het is een verhaal over identiteit, over een zoektocht en geheimen, over geluk, moed en het omarmen van jezelf, over niet begrijpen, ontkenning, acceptatie en excuses, over verdriet en reflectie, over de impact die je kunt hebben op het leven van anderen, over mensen die onvoorwaardelijk aan je zijde staan en je willen beschermen, over hechte vriendschap en liefde, over het vertrouwen op het kompas dat ergens diep vanbinnen in je zit, over een veel te kort leven, over de prijs van zijn wie je bent. Het is heel sterk geschreven, in prachtig proza, een verhaal als een stapel foto’s die fragmenten van een leven aan elkaar verbindt, een verhaal dat sterk is opgebouwd en steeds completer wordt, waarin gedachten en gevoelens worden uitgestort, een overdonderend verhaal waarvan vooral het einde nog een tijd zal nazinderen. Lees dit!

4.5⭐️