Lezersrecensie
De Gouden Duiven
De Amerikaanse Josie en Franse Arlette waren als tieners actief in het Franse verzet tijdens de Tweede Wereldoorlog en als de Gouden Duiven onderschepten ze veel oorlogsgeheimen, zetten ze hun levens op het spel en vertrouwden ze elkaar. Toen ze werden opgepakt en naar Ravensbrück werden gestuurd, moesten ze daar vreselijke ontberingen doorstaan en verloren ze geliefden, wat diepe littekens heeft achtergelaten. In 1952 komen hun levenspaden weer samen, als Josie voor het Amerikaanse leger werkt en jacht maakt op oorlogsmisdadigers die hun straf hebben ontlopen en Arlette te horen krijgt dat haar zoon, die in het kamp van haar is afgenomen, misschien gevonden is en in Frans-Guyana verblijft. Kunnen de Gouden Duiven nog één laatste missie tot een goed einde brengen?
Josie en Arlette zijn totaal verschillende, krachtig uitgewerkte karakters. Door afwisselingen in tijd en perspectief leer je deze vrouwen, hun drijfveren en motieven goed kennen en flashbacks en overpeinzingen vullen het totaalplaatje steeds verder in, waardoor je wilt blijven doorlezen en het een gelaagd geheel wordt. Hun ervaringen in Frankrijk en Ravensbrück worden indringend, rauw en levensecht omschreven, waardoor je hun emoties voelt, hun moed, onverschrokkenheid, onverwoestbare doorzettingsvermogen en liefde voor hun dierbaren je raken en de gebeurtenissen onder je huid kruipen.
Het verhaal wordt goed opgebouwd, de verschillende tijdlijnen worden sterk met elkaar verweven en je leeft met de personages mee, maar het gedeelte dat zich afspeelt in 1952 bevat een soort thrillerelement dat niet overal even geloofwaardig is uitgewerkt. Enkele ontwikkelingen komen wel erg toevallig samen en terwijl de vrouwen regelmatig een scherpe blik hebben, vertroebelt die af en toe als ze halsoverkop aanwijzingen najagen, risico’s nemen en de verkeerde personen vertrouwen.
Desondanks weet de auteur je wel te verrassen, blijf je door haar prettige schrijfstijl de pagina’s in rap tempo omslaan en belicht ze een onbekender maar zeer interessant en soms verbazingwekkend stuk geschiedenis. Je leest over de nasleep van de oorlog, over de verschillende wijzen waarop mensen omgaan met trauma en hoe ze, ieder op hun eigen manier, hoop blijven houden en zich kwetsbaar opstellen. Dit verhaal over medische experimenten, rattenlijnen, vrouwelijke spionnen en Operatie Paperclip, over verlies, liefde, wraak en gerechtigheid is dan ook zeker het lezen waard!
3.5⭐