Net te volgen: teveel personages in onduidelijke tijden

Ik ben er uiteindelijk mee gestopt. De schrijfster kan goed de sfeer van Oekraïne beschrijven. Dat is het dan ook.
Ik ben ,ahum, een ervaren en intelligente lezer maar ik kwam geen moment ‘in’ het verhaal.
Waarom? Veel te veel personages, wie wie is was voor mij niet te volgen én wanneer het verhaal zich afspeelt wisselt nog al. Regelmatig dromen(?) over herten met gouden pijlen in hun rug. De symboliek is mij ook hier volledig duister. Ik vind het een warrig verhaal. Verhaal? Ja wat was nu eigenlijk het verhaal?
Zonde van mijn tijd.