Belofte niet ingelost.

Dit boek stond op de shortlist libris literatuurprijs en heeft de boekhandel prijs gewonnen dacht ik. Dus mijn verwachtingen waren hooggespannen.

Creatief gevonden vind ik dat elk hoofdstuk begint met “wij zijn…..”. Het boek leest prettig door; bevat mooie zinnen en mooie beschrijvingen.
Toch heeft het boek mij niet echt gegrepen. Ik heb eigenlijk altijd, als geïnteresseerde huis, tuin en keuken literatuur lezer slechts 2 criteria wanneer ik een boek goed vind.
Ik wil ‘weg’ zijn als ik lees; een film in mijn hoofd zien ipv letters én ik wil de onweerstaanbare behoefte voelen om door te blijven lezen of zo snel als mogelijk weer verder te gaan.
Dat had ik niet bij dit boek. Waarom? Weet ik niet en is ook niet aan mij om dat diepgaand te analyseren. Misschien begon ik mij te ergeren aan de geitenwollen sokkentaal van Melodie? Ik heb in ieder geval geen spijt, maar zal het boek niet aanraden als “dat boek moet je lezen”.