Te snel...

Te snel. Graag had je ze meer tijd gegund om elkaar te leren kennen. Meer tijd ook om de uitzetting te voorkomen.
Maar ook te snel omdat de korte hoofdstukken elkaar in snel tempo afwisselden. Het is leuk de beide perspectieven te lezen, maar van mij hadden de hoofdstukken wel wat langer gemogen. Het was soms best verwarrend na 1 bladzijde al weer naar een ander persoon te gaan.

En dan nu over de inhoud:
Het boek verteld over Natasha, een illegale immigrante uit Jamaica. Ze houdt van de wetenschap en geloofd niet in “het lot”.
Haar verhaallijn wordt afgewisseld met die van Daniel, geboren in Amerika, als zoon van Koreaanse immigranten. Daniël is een dichter, maar zijn ouders willen dat hij arts wordt.
Bij toeval (of het lot?) ontmoeten ze elkaar op de dag van de uitzetting van Natasha.
Daniël blijft zijn best voor haar doen, niet wetende dat ze die avond uitgezet zal worden.
Natasha heeft tijd nodig voordat ze inziet dat ze Daniël toch wel heel erg leuk vindt.
Maar hoeveel tijd is er dan nog voor hun?

Uiteindelijk kwam ik wel beter in het boek en was ik zelf ook benieuwd of haar uitzetting voorkomen zou worden. Het leest in ieder geval erg prettig en ook dit boek heb ik in een ruk uitgelezen. Of was dat ook te snel?