flauw

tot pagina 55 was ik, als man, 'mee': het boek volgde als een camera de innerlijke wereld van een gespleten vrouw, worstelend tussen waarheid en leugen, verlangen en verwerping, leven en geleefd worden. Tot op pagina 55: (...) 'Alsof de lucht in Parijs minder fris is dan elders'. Dat is nonsens. Parijs hééft geen goede lucht, hoort tot de slechtst scorende steden ter wereld. Waarom dan zulke eenvoudig vermijdbare fout? Ik bladerde nog wat verder, en las, p. 128, 'als mannen vrijen kijken ze naar hun pik'. Ik denk dat deze vrouw best nog wat te leren heeft.