Lucht is te mooi rond, en overtuigt daardoor niet.

Nooit eerder een boek van Boyne gelezen. Het stelde me teleur. Het begint spannend met een zoon en een vader, en de vader is de ikpersoon, je ziet de wereld door zijn ogen. Het gaat lastig worden met een reis die ze gaan maken. De jonge wil niet op reis en dat gaat regelmatig bijna mis Er wordt in het begin veel niet uitgeled, wat intrigrerend lijkt maar later in het boek op zo'n plompe manier terugkomt en dan wordt uitgelegd, dat het teveel wordt dichtgetimmerd naar mijn smaak. De jongeman van 14 lijkt eerst een normale jongen die stuurs en ondoorgrondelijk is naar zijn vader, maar blijkt dat later weer een heel toegankelijk en zelfs vroegwijs kind. De e slechte vader van zijn ex is ook werkelijk tot in zijn vezels slecht en dat wordt dusdanig bizar beschreven dat het ongeloofwaardig wordt. Mensen zijn goed of fout. Sommige stukken zijn te mooi om waar te zin vooral het einde waarin de hoofdpersoon opeens snapt wat er mis zat tussen hem en zijn ex. De zoon die woest is op zijn moeder begrijpt haar aan het eind helemaal, ook ongeloofwaardig. Happy end. Allemaal wat gekunsteld en veel gepscyhologiseer Niet mijn boek . te plat.