Somber en aangrijpend

Het boek is heel goed geschreven. In het begin moest ik wennen aan de schrijfstijl van Lynch. Hij hanteert rake bewoordingen, maar gebruikt geen aanhalingstekens bij dialogen. Daardoor moet je als lezer zelf het onderscheid maken tussen beschrijvende tekst en dialoog. Dit maakt de lectuur niet eenvoudig, maar het past bij de thematiek en versterkt hem zelfs nog.

Het verhaal speelt zich af in Ierland, maar beschrijft een oorlogssituatie die eender waar en eender wanneer kan plaats hebben. Ik dacht tijdens het lezen aan de situatie in Gaza en Oekraïne, maar ook aan de willekeur van het bewind in vele andere landen en onder het communisme.

Ik kon het boek niet wegleggen. Vooral de onmacht van de moeder die haar gezin langzaam uit elkaar ziet vallen greep me aan. Na afloop bleef ik met een wrang gevoel achter.