Lezersrecensie
Onze dagen komen nog
Dit prachtige boek meandert langs de lijnen van liefde, kunsten en vergankelijkheid. Wat geeft het leven zin wanneer je wordt geconfronteerd met de dood? Dit verhaal geeft een prachtig, meerstemmig en complex antwoord op deze eeuwige vraag. Dit boek draait niet om een heftig plot, maar juist door de diepte van de karakters meander je mee door door het verhaal en kun je het maar niet neerleggen. De leraar kunstgeschiedenis en kunstenaar van verstofte glorie Jasper is een mooi en rauw portret van hoe iemands dromen en ambitie nog sluimerend over een leven kunnen hangen en hoe deze dromen weer vurig aangewakkerd kunnen worden door vurige liefde, oftewel Jaspers jeugdliefde Madeleine. Madeleine is een vrouw met een groot hart vol met liefde wat haar zowel sterk en kwetsbaar maakt. Haar personage staat in het teken van de complexiteit van de liefde, die ze op een geroutineerde, maar toch gegronde manier voelt voor haar man. Tegelijkertijd is er een diepe, eeuwige, stormachtige liefde tussen haar en Jasper die haar meevoert door de pijn van haar ziekte, borstkanker. De liefdesrelatie van Jasper en Madeleine speelt zich af tegen de achtergrond van een huis die omringd wordt door warme verhalen van de oma en opa van Jasper, die zich omringden met dé kunstenaars, avantgardisten en filosofen van de 19e eeuw. Verwacht van dit boek geen heftige storm, maar meander mee met de hartstochten en gebreken van de personages, die je meevoeren naar de grote vragen van ons bestaan.