Lezersrecensie
krachtige thriller vol spanning en complexe personages
Martine Kamphuis komt uit Nederland en werkt als psychiater. Ze heeft al meerdere boeken geschreven voor volwassenen en jongeren. Hiervoor heeft ze ook al een aantal prijzen verdiend. In de leugenaar komen we na negen jaar de personage Wynona Post weer tegen, die we ook kennen uit eerdere boeken zoals Alibi, Spiegelbeeld en Zondebok. Aan het eind van Zondebok besloot ze om de reguliere geestelijke gezondheidszorg in te ruilen voor het werken in een tbs-kliniek. In de tussentijd heeft ze een bijrol gehad in b.v. De nieuwkomer, maar in De leugenaar heeft ze weer een hoofdrol gekregen.
WP zoals Wynona haar naam afkort, krijgt een verzoek van Sylvia of ze weer bij haar in therapie kan komen. Omdat ze geen patiënt is van de tbs-kliniek heeft ze dit alleen voor elkaar gekregen nadat ze aangegeven heeft dat de therapie met Sylvia nodig is voor haar studie. Sylvia is erachter gekomen dat haar man vreemdgaat. Tijdens de behandelingen blijkt dat de dochter van Sylvia verdwenen is. Al snel blijkt dat haar man liegt over zijn alibi. Zijn er meer dingen waarmee ze hem niet kan vertrouwen? WP gaat op zoek naar de waarheid, maar komt hiermee zelf in de problemen.
Martine Kamphuis heeft de lat al hoog gelegd voor zichzelf met haar eerdere boeken. De prettige schrijfstijl, korte hoofdstukken en levendige beelden zorgen ervoor dat de lezer direct weer in het verhaal zit. Het verhaal loopt vlot, waardoor het boek moeilijk aan de kant te leggen is.
Doordat een aantal personages al in eerdere boeken verschenen zijn, is er al enige voorkennis over de geschiedenis van deze mensen. Hierdoor is het makkelijk om mee te leven. Wanneer de lezer de vorige boeken niet gelezen heeft, is dit geen probleem om het verhaal te volgen, maar het geeft net het beetje extra wanneer men deze mensen al kent.
Een leugentje om bestwil blijkt grote gevolgen te hebben. Eerlijkheid duurt letterlijk het langst. Doordat we het verhaal volgen vanuit de ogen van zowel Sylvia als WP, voelen we al dat het een bepaalde kant op gaat. Als blijkt dat de verdwijning van de dochter niet het enige is, blijft de spanning toenemen. Het verhaal is allerminst voorspelbaar, ondanks dat de lezer voorkennis heeft, is nog niet duidelijk wat er gaat gebeuren en blijft de onderhuidse spanning de hele tijd te voelen. Martine Kamphuis heeft vervolgens ook nog een spetterend einde voor ons in petto. De lat die ze voor zichzelf zo hoog gelegd heeft, weet ze hiermee met gemak te halen.
Martine Kamphuis toont met De leugenaar hoe dun de grens is tussen eerlijkheid en bedrog en weet dit te vertalen naar een krachtige thriller vol spanning en complexe personages.
Gelezen voor vrouwenthrillers.nl waar tevens deze recensie te vinden is.
WP zoals Wynona haar naam afkort, krijgt een verzoek van Sylvia of ze weer bij haar in therapie kan komen. Omdat ze geen patiënt is van de tbs-kliniek heeft ze dit alleen voor elkaar gekregen nadat ze aangegeven heeft dat de therapie met Sylvia nodig is voor haar studie. Sylvia is erachter gekomen dat haar man vreemdgaat. Tijdens de behandelingen blijkt dat de dochter van Sylvia verdwenen is. Al snel blijkt dat haar man liegt over zijn alibi. Zijn er meer dingen waarmee ze hem niet kan vertrouwen? WP gaat op zoek naar de waarheid, maar komt hiermee zelf in de problemen.
Martine Kamphuis heeft de lat al hoog gelegd voor zichzelf met haar eerdere boeken. De prettige schrijfstijl, korte hoofdstukken en levendige beelden zorgen ervoor dat de lezer direct weer in het verhaal zit. Het verhaal loopt vlot, waardoor het boek moeilijk aan de kant te leggen is.
Doordat een aantal personages al in eerdere boeken verschenen zijn, is er al enige voorkennis over de geschiedenis van deze mensen. Hierdoor is het makkelijk om mee te leven. Wanneer de lezer de vorige boeken niet gelezen heeft, is dit geen probleem om het verhaal te volgen, maar het geeft net het beetje extra wanneer men deze mensen al kent.
Een leugentje om bestwil blijkt grote gevolgen te hebben. Eerlijkheid duurt letterlijk het langst. Doordat we het verhaal volgen vanuit de ogen van zowel Sylvia als WP, voelen we al dat het een bepaalde kant op gaat. Als blijkt dat de verdwijning van de dochter niet het enige is, blijft de spanning toenemen. Het verhaal is allerminst voorspelbaar, ondanks dat de lezer voorkennis heeft, is nog niet duidelijk wat er gaat gebeuren en blijft de onderhuidse spanning de hele tijd te voelen. Martine Kamphuis heeft vervolgens ook nog een spetterend einde voor ons in petto. De lat die ze voor zichzelf zo hoog gelegd heeft, weet ze hiermee met gemak te halen.
Martine Kamphuis toont met De leugenaar hoe dun de grens is tussen eerlijkheid en bedrog en weet dit te vertalen naar een krachtige thriller vol spanning en complexe personages.
Gelezen voor vrouwenthrillers.nl waar tevens deze recensie te vinden is.
1
Reageer op deze recensie
