Advertentie

“For the girl who is not okay. For the boy who wonders if it’ll ever get better. This story is for you.”

In Coral volgen we drie verschillende personages: de zeemeermin Coral, het meisje Brooke en een jongen genaamd Merrick. Maar voordat het verhaal begint, heeft de auteur eerst een waarschuwing, een zogenaamde trigger warning, die me erg raakte. Ze vertelt dat dit boek heftige scènes kan bevatten, met name over thema’s als depressie en zelfdoding. Ik vond het heel mooi geschreven, en fijn om er van te voren een beetje op voorbereid te zijn, aangezien je dit niet verwacht in een zeemeermin-boek.

We beginnen bij Coral, de zeemeermin. Ze verliest langzaam haar zus aan menselijke emoties, aan de “red tide”, waar nogal mysterieus over gedaan wordt door de volwassenen om haar heen. Coral zelf denkt ook last te hebben van emoties, en als prinses is dat iets dat eigenlijk niet kan... Jordan, haar andere zus, lijkt wel volkomen emotieloos en de perfecte prinses, maar Coral vermoed dat ze niet de enige is met emoties...

De POV van Coral vond ik ontzettend boeiend, al vond ik de wereld zelf soms wat minder goed uitgewerkt, teveel mysteries bleven liggen en soms was het wat verwarrend. Dat werd in het einde zeker wel opgelost, en totaal niet op de manier die je verwacht, dus dat kwam helemaal goed, maar in het begin had ik er wel wat moeite mee dat er verder zo weinig uitgelegd werd over de wereld.

Het is een beetje lastig om te zeggen wat er gebeurd zonder te spoileren, maar ik wil het nog wel gezegd worden: het lijkt heel erg een zeemeerminboek te zijn, en daar ging ik ook eigenlijk voor, maar dat maakt eigenlijk maar een heel klein gedeelte van het boek uit. Verreweg het grootste gedeelte speelt zich op land af. Eigenlijk vind ik dat wel heel jammer, ik had liever meer zeemeerminnen gehad, ik hou meer van fantasy en had dat ook verwacht, en naar mijn mening had dat ook wel goed in het verhaal gepast.

Merrick is de zoon van een ontzettend rijke zakenman, en lijkt alles te hebben. Maar zijn vader is heel afstandelijk en hard, en verwacht dat hij voor het bedrijf een goeie match maakt met de dochter van een concurrent, en Merrick voelt zich daar ongemakkelijk bij. Zijn moeder heeft het ook niet makkelijk met haar man, en vlucht liever weg voor problemen. En zijn jongste zusje van 10, Amaya, een zonnestraaltje, doet een zelfmoordpoging... Merrick voelt zich verantwoordelijk voor haar, en besluit om de regie in eigen handen te nemen zodat zijn zus in goede handen is.

Brooke zit noodgedwongen in een particuliere psychiatrische inrichting, ook al vind ze het eigenlijk niks voor haar. Maar ze zit er met een reden, een depressie ontneemt haar alles. Langzaam kom je meer van haar verhaal te weten, maar daar kan ik nu weinig over zeggen zonder iets te verklappen. Ze worstelt ook heel erg met gevoelens van eigenwaarde, en ze probeert uit alle macht om eruit te komen.

“If I am nothing to no one,” she said to the black, “am I anyone at all?”

Sara Ella heeft duidelijk een gave met woorden. Elke bladzijde lijkt wel een poëtisch meesterwerkje, met overal prachtige quotes. Soms kan dat juist hinderlijk werken, maar niet in dit boek, je zweefde door de bladzijden heen. Haar schrijfstijl sprak me ontzettend aan. Zeker toen de drie verhalen samen kwamen, op een manier die je heel langzaam ziet aankomen, en tegelijk briljant is. Voor mij had het wel wat sneller gemogen, omdat het begin en midden nu wat traag gaat, en het einde heel snel, maar door de briljantheid is haar dat wat betreft vergeven. Mocht je in het begin dus wat vastlopen, hou je schrap, want er komt echt wel wat bijzonders aan.

Niet alleen haar schrijfstijl, maar de boodschap van het boek was ook heel mooi. Sara Ella gaat alle taboes rondom depressie te lijf, en weet het heel goed en vooral met veel empathie en compassie te beschrijven hoe het voelt. Ze gebruikt daarbij ook symboliek, waardoor het je heel erg aanspreekt, zonder dat het direct te heftig binnen komt. Al komt die heftigheid uiteindelijk ook zeker... dit is denk ik het meest intense boek dat ik dit jaar heb gelezen. De hoofdpersonages gaan door een hel heen, ieder op zijn eigen manier, en het wordt zo duidelijk verteld dat depressie een ziekte is, en ook als ziekte behandeld moet worden.

Ik denk dat heel veel jongeren hier wat aan zullen hebben, de manier waarop met mentale ziekte wordt omgegaan is lovenswaardig. Sara Ella maakt duidelijk hoe belangrijk het is om hulp te zoeken en vragen, ze laat voorzichtig zien hoe goede, gezonde relaties met je omgeving kunnen helpen met genezing. Er wordt benoemd dat er echt niets mis is met medicijnen, voor een fysieke ziekte slik je dat ook. Maar ook dat je genezing alleen zelf kunt bereiken, en dat je dat niet aan een persoon kunt ophangen, dat je pas echt goed in een relatie (met een eventuele prins haha) kunt zijn als je met jezelf kunt leven. Een hele gezonde, goede boodschap, wat mij betreft, en op subtiele, liefdevolle wijze gebracht. Het boek eindigt ook zeker met hoop.

Ook andere personages hadden een hele belangrijke rol en waren goed uitgewerkt. Ik heb een enorme zwak voor Amaya, Merrick’s jongere zusje, een ontzettend lief meisje met ongelooflijk grote problemen voor een 10-jarige. Haar verhaal sprak me ontzettend aan en het brak mijn hart ook een paar keer. Maar ook Merrick’s ouders, Coral en Brooke’s familie, allemaal waren ze heel erg echt, met hun eigen problemen, en eigenlijk kon je in elk personage wel wat van de ondertitel vinden: there is more than one way to drown. Ik vind het heel mooi hoe het verhaal heel subtiel laat zien dat het misschien toch net wat anders in elkaar zit dan je eigenlijk denkt, dat je perspectief telkens weer bijgesteld wordt. Daardoor ga je nadenken over je eigen perspectief en of dat eigenlijk wel zo klopt, omdat ieder mens zoveel meer is dan wat hij/zij laat zien.

Kortom, eigenlijk een aanrader voor iedereen. Voor mensen met psychische problemen raad ik wel aan om goed te kijken of je dit aan kunt, want het gaat je hart raken. Maar daarom is het misschien juist ook heel belangrijk en zeker heel bemoedigend om te lezen.

“You are not nothing and neither am I.”

Reacties op: Coral

16
Coral - Sara Ella
Jouw boekenplank Jouw waardering
Jouw recensie   Schrijf een recensie
? Onze partners
E-book prijsvergelijker