Lezersrecensie
De Lang geeft 389 Joodse mannen een gezicht
Dit boek geeft een gezicht aan de 389 Joodse mannen die werden opgepakt tijdens de Amsterdamse razzia’s. Wie waren deze mensen? Hoe zagen hun levens eruit voordat ze opgepakt werden? Wie lieten ze achter? Wat gebeurde er met hen nadat ze waren opgepakt? Wally de Lang deed onderzoek naar de levens van deze mannen en geeft antwoord op deze vragen. De nadruk ligt op haar onderzoek hoe het hen verging na de razzia’s. De mannen werden gedeporteerd via Kamp Schoorl naar Buchenwald en gingen door naar Mauthausen en Hartheim alwaar de meesten van hen op een afschuwelijke manier aan hun einde kwamen. Het boek bevat zeven bijlagen met onder andere lijsten van namen van slachtoffers, waar ze zijn omgekomen, wie ze hebben achtergelaten etc.
De auteur heeft veel onderzoek gedaan naar de Joodse geschiedenis en de Tweede Wereldoorlog en daar diverse publicaties over geschreven. Haar laatste onderzoek naar bewoners van het Waterlooplein, leidde tot dit boek. Er bleek namelijk nooit iets te zijn vast gelegd over de slachtoffers van de razzia. Ze heeft knap werk verricht door onderzoek te doen naar de geschiedenissen van deze mannen. Dat leidde tot een belangrijke ontdekking over het lot van een deel van deze mannen. Ze neemt de lezer mee in haar onderzoek, een puzzel waar ze lang aan heeft gewerkt en waar ze zo goed als alle stukjes op de plaats heeft kunnen leggen.
De Lang heeft een boek geschreven dat iedereen zou moeten lezen. Het boek laat je kennismaken met de mannen die werden opgepakt. Je leest over hun leven tot het moment dat ze overvallen worden door de razzia. Of ze getrouwd waren, kinderen hadden en welk werk ze deden. Over het toeval dat sommige van hen op de verkeerde plek op het verkeerde tijdstip bracht. Van een aantal van hen zijn foto’s afgebeeld. Je kijkt de mannen in de ogen. Magere mannen, grote ogen, handen omhoog. Wat moet er door hun hoofd zijn gegaan? Ze hadden geen idee over wat hun te wachten stond. De eerste dagen waren ze nog optimistisch, net als hun dierbaren die, onwetend, waren achtergebleven. Het is schrijnend om te lezen hoe degene die achterbleven geloofden in de goedheid van de bevelhebbers dat ze hun zoon, broer of man wel naar huis zouden sturen. Zij wisten toen nog niet wat we nu wel weten.
De inhoud van dit boek is zeer aangrijpend. Het is belangrijk dat de verhalen van deze mannen worden verteld. Dit boek zorgt ervoor dat deze mannen niet worden vergeten. Het onderzoek van De Lang heeft daar een belangrijke bijdrage aan geleverd.