Geen meeslepend verhaal

Hoe zag het leven van bewoners, personeel en bezoekers van een hotel in een Italiaanse badplaats in de jaren twintig van de vorige eeuw eruit? Waar worstelden ze mee, hoe waren de onderlinge verhoudingen? Welke gevolgen had de heersende klassemaatschappij? En wat deed je als je je onder aan de maatschappelijke ladder stond?

Hotel Portofino, het debuut van J.P. O’Connell geeft je een kijkje in verschillende werelden. Je leest over het leven van aristocraten en bedienden, elk met hun eigen persoonlijke problemen. De achtergrond is het fascistische Italië. Genoeg boeiende thema's om verder uit te diepen. Maar het is te veel voor de omvang van dit boek. Hotel Portofino had makkelijk twee keer zo dik kunnen zijn om alle verhaallijnen goed op te bouwen en de lezer daarbij te betrekken. Nu maken personages soms grote stappen in hun ontwikkeling, zonder dat het duidelijk is waarom. De opkomst van het fascisme wordt slechts gebruikt als décor. Aan het eind zijn er veel losse eindjes, wat een onbevredigend gevoel oplevert.

Het verhaal heeft veel potentie in zich, maar blijft oppervlakkig waardoor het nooit meeslepend wordt.