Magisch!

Ik lees niet heel vaak, meestal door omstandigheden gebeurt dat wel. Zoals nu, omdat 'Gevangene 17683' me sterk werd aangeraden. En ik moet toegeven, het is een énorme meevaller geworden.

Het boek begint in 2018, op een moment dat de dementerende 98-jarige Karel in een rustoord verblijft. Hij krijgt bezoek van zijn kleinzoon, die hem vertelt over een reis die ze in 2013 hebben gemaakt naar een vliegtuigmuseum in Londen. Karel heeft een helder moment en begint over zijn oorlogsjaren te vertellen.
Dat verhaal wordt volledig bekeken door de ogen van Karel, een jongen van 20 die samen met zijn regiment enkele dagen meevecht in de Slag om de Leie, vlakbij Eeklo. Als hij krijgsgevangen wordt genomen en naar Oostenrijk wordt gedeporteerd, is het toch slikken als je leest wat die krijgsgevangenen allemaal hebben meegemaakt. Ik heb er zelfs enkele tranen om gelaten.

Het derde deel van 'Gevangene 17683', zowat de helft van deze roman, begint in 1943, als de gevangen Karel naar het Duitse Saksen wordt gebracht. Hij zal er tot het einde van de oorlog dwangarbeider zijn in een wapenfabriek. In de eerste twee delen staan vriendschap en kameraadschap al centraal, maar in het derde komt daar ook nog eens romantiek bij. Een wonderlijk verhaal, dat ook nog eens grotendeels echt gebeurd is, zo blijkt uit het Nawoord.

De spanning stijgt met de bladzijde. Op het einde van de roman komen de drie tijdlijnen (WOII, 2013 en 2018) samen en dan vallen alle puzzelstukken plots op z'n plaats. Wat een slot, ik zag het niet aankomen!!
Dat het boek gebaseerd is op de oorlogsjaren van de auteur én vertelt wordt door een ik-personage, maakt dat je meteen IN het verhaal zit. Je maakt het als het ware zelf mee en ziet alles filmisch voor jou gebeuren.

Op zijn website vertelt de auteur enkele mooie verhalen over zijn reis naar Oostenrijk en Saksen, waar hij alle belangrijke plekken die in het boek voorkomen ook bezocht. Magisch!