Op weg naar Wawoo

Isaac is in een moeilijke periode in zijn leven. Hij heeft iemand verloren en ziet het leven niet meer zitten. Hij staat op een brug, klaar om te springen en hij schreeuwt. Op dat moment schreeuwt er iets terug en hij gaat dat geluid achterna.

'Het is alsof er een prehistorisch zorginstinct in hem is gewekt. Hij weet dat die kreet een wanhoopskreet was, vol verlies. Diep in zijn hart weet Isaac dat het ei in de steek is gelaten. Net als hij. En hij weet al dat hij het ei meer naar huis zal nemen.'

Dit verhaal gaat over verdriet, wanhoop, verlies en hoop. Je wordt meegetrokken in de leefwereld van Isaac en het ei en dat is niet zo rooskleurig op dat moment. Ondanks het moeilijke thema: rouw is het boek wel luchtig. Er wordt gespeeld met woorden zoals een woordzoeker of letters door elkaar en er wordt gebruik gemaakt van een vleugje humor.
Als je begint met lezen zit je in een soort mysterie, je weet niet wat er gebeurd is en sommige dingen blijven heel vaag, maar naar mate je verder leest vallen de puzzelstukjes 1 voor 1 bij elkaar. Je komt vanalles te weten door de flashbacks in het boek . Dit zorgt er ook voor dat je wil verder lezen. Er zit ook fantasie in verwerkt, wat het leuk maakt om te lezen. het is geschreven in Isaac's perpectief. Alleen op het einde zitten we even in het perspectief van Egg.

Isaac en het ei gaan samen op zoek naar een uitweg van Isaac's diepe dal. Het is vaak ontroerend hoe ze met elkaar omgaan. Het ei is een echte vriend! Ik geloof dat iedereen ooit wel is een "Egg" nodig heeft in zijn leven, maar waarom ook niet? Het enige nadeel: Je zal overleven op beans on toast. Er zijn pijnlijke situaties, maar ook hartverwarmende en grappige.

Het enige storende element in het boek vond ik de verwijzingen naar films. Dat begreep ik niet altijd goed, ook omdat ik zelf absoluut geen filmkijker ben. Het einde vind ik wat slordig uitgewerkt en had wat verfijjnder gemogen.
Ik denk nog vaak aan het boek terug en ik vind het ook moeilijk om te beschrijven wat ik er nu precies van vindt. Het is een originele manier van de schrijver om het onderwerp aan te kaarten en het naar mijn mening mensen helpen. Gewoon om te weten dat ze niet alleen zijn in hun dal en dat er hoop is om er uit te komen.
Om het boek helemaal te begrijpen zou je het eigenlijk nog een tweede keer moeten lezen.