Dit zijn wij!

Peter weet dat er iets niet klopt. Waarom mag hij zich niet omkleden in de meisjeskleedkamer? Hij vertelt het zijn beste vriend Lucas. Die weet meteen wat er aan de hand is: genderdysforie. Peter wordt Roos. Roos zet haar sociale transitie in als ze naar de brugklas gaat. Lucas is de grote en trouwe support van Roos. Een vriendschap die steeds hechter wordt als de jaren verstrijken. Lucas worstelt er mee: hoort hij nu ook in een LHBTQI+ hokje? Samen groeien ze op met elk hun eigen keuzes en tegenslagen.

De auteur Hinke van Abbema is theoloog. Ze laat in dit boek zien hoe de christelijke wereld omgaat met personen die zich onderdeel van de LHBTQI+ community voelen. Sommigen blijven erbij dat God niet voor niets geen Adam & Steve heeft geschapen, terwijl anderen een veel inclusiever idee van naastenliefde hebben. Roos en Lucas vinden het in ieder geval ingewikkeld.

Het boek leest vlot en laat de lezer afwisselend met Roos en met Lucas meekijken. Vanuit Roos’ perspectief zien we vooral de acties die gebeuren op weg naar de medische transitie. Vanuit Lucas zien we vooral hoe Roos door het leven gaat; van onzeker wegduikertje in roze jurkjes tot zelfverzekerde jongedame die nu ook in spijkerbroek durft rond te lopen. Maar wat gebeurt er op emotioneel vlak met Roos? Met welke worstelingen krijgt zij te maken? Welke keuzes lijken onmogelijk? Welke frustraties heeft zij? Hoe uit ze dat? Daar krijgen we maar bar weinig antwoord op. Ook interessant zou het perspectief van de ouders zijn: wat gebeurt er emotioneel als hun zoon ineens een meisje blijkt te zijn? Wat vinden zij ervan dat zij geen nieuwe naam mochten verzinnen voor hun dochter? Het boek laat een redelijk oppervlakkig en rooskleurig beeld van een transgender persoon en diens naasten zien.

‘Mijn toekomst is Roos’ laat een behoorlijk positief beeld van een transitie zien. Is dat reëel? Nee. Zou je het graag zo willen zien? Ja.