Een boek dat je bijblijft

Het eerste deel van het boek (ruim 770 pagina’s) leest stroef en is verwarrend met al die personages. Echter: achterin het boek staat een overzicht van alle bewoners van het hofje en dat schept duidelijkheid. Doordat de auteur een fototentoonstelling als uitgangspunt neemt springt het verhaal steeds heen en weer tussen de expositie, waar de vriendinnen aanwezig zijn, en 30 a 40 jaar eerder, tijdens hun jeugd en jonge jaren. Zo moet je iedere keer weer opnieuw in het verhaal komen. En doordat zaken van toen even worden aangestipt maar niet verder uitgewerkt, duurt het lang voordat je als lezer achter alle gebeurtenissen komt. Het maakt het lezen van dit boek er bepaald niet eenvoudiger op. Mijn ervaring is wel dat het verhaal je gaandeweg gaat pakken, maar dan moet je wel door de eerste 250 a 300 pagina’s heen. Uiteindelijk vond ik het een boeiend verhaal en leerde ik weer veel van de geschiedenis van Georgië en Rusland en de landen er omheen.