Mooi boek over een bijzondere wandeltocht.

Vonkie - Frouke Arns


Vonkie vertelt het verhaal van Fenna, die besluit de West Highland Way in Schotland te lopen nadat haar dementerende vader haar niet meer herkent. Een tocht die ze ooit samen zouden maken. Onvoorbereid vertrekt ze, maar al snel blijkt de wandeling veel meer dan een fysieke uitdaging: het wordt een innerlijke reis.
Tijdens de tocht leer je Fenna steeds beter kennen. Haar gestrande huwelijk, de moeizame relatie met haar dochter, haar werk als kunstenaar en haar relatie met haar ex, alles passeert de revue in haar gedachten. De ontmoetingen en gesprekken met andere wandelaars houden haar een spiegel voor en dwingen haar na te denken over wie ze werkelijk is, en wie ze wil zijn. Ondertussen loopt haar vader in gedachten met haar mee. Zijn ‘aanwezigheid’ onderweg is mooi en beeldend beschreven

Ik vond Vonkie een mooi geschreven boek en heb het met plezier gelezen. Vooral deze passage raakte me, omdat hij zó waar is:
“We zien alleen wat we kunnen zien. We kijken door onze eigen bril, gekleurd door karakter en ervaringen. Van waar je staat heb je een bepaald zicht op de dingen. Sta je ergens anders, dan verandert het zicht. Maar het blijft, hoe je het ook wendt of keert, je eigen raam waardoor je de wereld ziet.”

Wel heb ik een paar kanttekeningen:

Er worden regelmatig wat ‘sjieke’ woorden gebruikt, wat soms afstand schept.

Sommige anekdotes kon ik niet plaatsen binnen het verhaal, zoals wat er in Fenna’s hoofd gebeurt tijdens de vlucht.

Een aantal ontmoetingen onderweg zijn zó apart dat ze voor mij wat ongeloofwaardig aanvoelden.

Al met al is Vonkie een mooi verhaal over verlies, identiteit en beweging, letterlijk en figuurlijk. Een boek dat je uitnodigt om even stil te staan… juist terwijl je onderweg bent.