Een persoonlijk boek

Het laatste deel van de trilogie, het meest persoonlijke boek. Waar in Judas de familiegeschiedenis werd besproken en in Dagboek van een getuige de dagen in de aanloop naar het proces, is dit een duik in het leven van Astrid.

Ze refereert naar haar dochter, maar er zijn ook veel hoofdstukken waarin ze de gesprekken met haar psycholoog beschrijft.

De schrijfstijl van Astrid vind ik erg fijn, ze kan ook goed omschrijven wat het proces en alles eromheen met haar doet een hoe ze zich daarbij voelt.