Heel veel zuchten

Het boek gaat over Welmoed en haar voorouders.

Het verhaal speelt zich grotendeels af tijdens de coronapandemie met tussendoor uitstapjes naar het verleden in de 19e en 20e eeuw. Welmoed is een welgestelde vrouw, getrouwd, met twee studerende kinderen en woonachtig in Zwolle. Tot zover mijn objectieve samenvatting van het plot.

Dan nu mijn mening:
De uitstapjes naar het verleden hadden voor mij geen enkele toegevoegde waarde aan de verhaallijn in het "heden". Ik had gehoopt op een familiekroniek, maar ik kreeg een verwarrend boek waarbij de uitstapjes naar het verleden elkaar niet chronologisch volgden.

Daarnaast voelde ik geen binding met de karakters die zich in het boek aan dienden. Welmoed had voor mij te veel en te vaak de kolder in haar kop zitten. Over haar irritante stopwoordjes maar te zwijgen, dit kwam op mij erg kinderachtig over.

Ongeveer halverwege had ik de hele sterke neiging om dit boek aan de kant te leggen, omdat ik me meer zat te ergeren dan dat ik het een leuk of boeiend boek vond.

Daarnaast had Welmoed voor mijn gevoel ineens last van terugkerende nachtmerries die uitgebreid werden beschreven, maar de context volledig miste waarom ze deze precies heeft.

Ook had ik bij sommige stukken echt geen idee wat het voor toegevoegde waarde voor het verhaal was. Zoals een complete opsomming van de inboedel van een huis die drie verdiepingen telt.

En verder waren er nog wel meer dingen waardoor ik moest zuchten. Ik heb het gevoel dat ik een boek zonder plot heb gelezen.
Dit gezegd hebbende: rating van twee sterren naar één ster aangepast.