Meer taal dan verhaal

De sfeer in het boek doet een beetje denken aan 'De helaasheid der dingen' van Dimitri Verhulst, maar het personage van Femke Vindevogel heeft minder haar op haar tanden. Het eeuwige getwijfel en getreuzel van Marie gaat op den duur vervelen. Daar staat tegenover dat de schrijfster een prachtige taal hanteert.