Eerlijk verhaal

Frénk van der Linden, journalist en zoon van een grote bolllenrijder uit de streek waar ik ook opgroeide. Zijn ouders trouwden uit liefde, het was een stormachtige relatie en ze scheidden toen hij net in de puberteit was. Frénk was een gevoelige jongen, die de ruzies van zijn ouders de jaren daarvoor als vreselijk had ervaren.
Toen zijn moeder een andere man ontmoette, die zeer in de mooie jonge vrouw geíínteresseerd was en waarbij zij gezien werd in haar eigenheid, besloot ze weg te gaan bij de vader van Frénk.
De vader was een 'selfmademan", die vond dat hij veel kon maken, een praatjesmaker zeggen ze daar.
Veel weg van huis, met de grote truck en oplegger.
Franks's vader hield van zijn Erica, maar had wel meer behoeftes, dan het huwelijk hem bood.
Het is dus best knap van Frénk's moeder dat zij voor de andere man, haar hart, koos.
Voor Frénk, en mogelijk voor zijn zusje, was het een traumatische ervaring. Hun lieve moeder was niet meer thuis en zij, als kinderen moesten aan de rechter vertellen voor welke ouder zij kozen. Ze ging dat toen nog maar sinds kort, de rechters moesten dat ook nog finetunen.
Frénk schreef een brief ten nadele van zijn moeder en verbrak alle contact.
Zijn moeder bleef hem schrijven en openstaan voor contact. Na 40 jaar, Frank was toen al een bekende interviewer, waagde hij het om zijn ouders vragen te stellen. En...uiteindelijk of zij elkaar nog weer eens wilden zien.....Het antwoord was ja...... en een documentaire, die ik ook bekeken heb, werd gemaakt. Indrukwekkend was die zeker, maar ook veel vragen bleven 'hangen'.
Gelukkig heeft Frenk verder gezocht en in dit boek, wat naar mijn mening wat traag op gang komt, werkt hij zijn thema verder uit. Hoe gaat het verder, nadat de ouders elkaar weer gezien hebben, ziek worden en sterven.
En waar staat de man Frénk, die als jongetje zoveel pijn om zijn ouders had, maar naderhand de kans kreeg het in zijn eigen leven beter te doen?
Het legt zichzelf ook genadeloos op de snijtafel met de vragen die hij zichzelf stelt en uiteindelijk weet te beantwoorden.
Een knap stukje werk!
De ouders leefden hun leven, zoals zij dachten dat te moeten doen. Een scheiding is nooit de schuld van hun kinderen, maar zij kunnen zich wel zeer schuldig voelen. Zeker als je kind partij kiest en later blijken de zaken toch wat anders te liggen, dan je in je jonge jaren, met de jonge blik dacht. Iedere 10 jaar komt er volgens mij een dimensie in je denk- en beoordelingsvermogen bij. Dit laat Frénk mooi en eerlijk zien in dit boek.
Hulde!
Pioen dec 2021