Dood Gewoon

Barbara van Beukering startte dit boek na het overlijden van haar ouders. Ze ontdekte dat het dus van wezenlijk belang is hoe je het leven verlaat. Ze onderzocht op welke manieren mensen tegenwoordig sterven. Er is zo weinig bekend.
Hiervoor putte ze uit haar eigen leven en zocht partners van bekende en minder bekende Nederlanders op, die vertelden over de dood van hun geliefde.
Ik heb zeer veel verschillen voorbij zien komen in dit boek.
Alle verhalen worden nog eens gereflecteerd door een team van mensen die vaak met de dood te maken hebben, pioniers noemt Barbara ze.
En inderdaad er valt veel te leren van dit boek. Palliatieve sedatie, niets doen, maar ook euthanasie.
Op een nuchtere, maar ook invoelende toon, brengt zij het onderwerp van vele kanten in beeld.
Wat ik wil onthouden is dat iedere stervende 4 dingen zou moeten zeggen: sorry, ik vergeef je, ik dank je en ik hou van je. Hiermee wordt het voor de nablijvers een stuk gemakkelijker. En dat het sterven zelf een makkie is, want iedereen kan het. Er is nog nooit iemand blijven leven.
Ik vond het mooi om dit boek te lezen en het is ook nog eens fantastisch geschreven.
Pioen oktober 2022