De mensen die bleven.

Londen, in de vroege ochtend van juni 2019: langs de oever van de Theems wordt een zak gevonden. Met menselijke resten. Inspecteur Samuel Owusu laat de resten onderzoeken en ze blijken al jaren oud te zijn. Het gaat om een jonge vrouw die om het leven is gekomen door een zware klap op het hoofd. Ook bevinden zich in de zak enkele aanwijzingen, in het bijzonder de zaden van een zeldzame boom. Dit leidt inspecteur Owusu naar een huis in Chelsea, waar dertig jaar geleden drie mensen dood werden aangetroffen in de keuken, terwijl boven een baby lag te huilen. En het brengt het onderzoek naar een broer en zus in Chicago, die wanhopig op zoek zijn naar de enige persoon die ze iets kan vertellen over hun verleden.

Vier doden. Een onopgelost mysterie. Een familie waarvan de geheimen niet eeuwig begraven kunnen blijven…

Mijn mening: Het vervolg op "de mensen boven ons." Dat verhaal vond ik dus een twijfelgeval. Bij dit vervolg ervaar ik eigenlijk hetzelfde. Ik wilde wel weten hoe het afliep maar doordat ik zo nu en dan afdwaalde in gedachten bleef het allemaal niet goed hangen. Aan de schrijfstijl ligt het niet maar mogelijk aan de opbouw van deze. Het is mij nog steeds niet duidelijk hoe het nu eigenlijk zit. Een magere voldoende..