Toen was ze weg.

Ze was vijftien, haar moeders oogappel. Ze had haar hele leven nog voor zich. En toen, in een oogwenk, was Ellie verdwenen.

Tien jaar later heeft Laurel de hoop nog altijd niet opgegeven dat ze Ellie zal vinden. Als ze een charismatische man leert kennen voor wie ze als een blok valt, brengt dit wat licht in haar leven. Maar wat haar volledig de adem beneemt is zijn negenjarige dochter. Want dat meisje is het evenbeeld van Ellie. En alle onbeantwoorde vragen die Laurel al zo lang achtervolgen komen in volle vaart terug.
Wat is er met Ellie gebeurd? En wie heeft er nog steeds geheimen prijs te geven?

Je leert de personages heel goed kennen en het verhaal wordt steeds dubieuzer in de goede zin van het woord. Een afloop die je niet aan ziet komen. Je beleeft het verhaal echt mee vanuit de wanhopige moeder die op zoek is naar haar spoorloos verdwenen dochter. Mooie dialogen en geen vervelende beschrijvingen. Heel erg graag gelezen!