Lezersrecensie
De Jamijnvilla
We rijden meteen met Giulia naar het land waar blijkbaar de oorsprong van haar familie ligt. Ze vertrekt na een brief van haar grootvader naar Italië om het huis te zien dat hij achterlaat voor zijn dochter, de moeder van Giulia. Op deze plek is haar moeder opgegroeid. Alleen is deze nog niet in staat om terug naar ‘huis´ te keren, waardoor Giulia alleen gaat. Daar aangekomen wordt ze door de buren met een scheef oog aangekeken. Alleen Marco, een man van haar leeftijd verwelkomt haar vriendelijk.
Terwijl de tijd verstrijkt komt Giulia erachter wat er allemaal in het huis schuilt. Er liggen geheimen verborgen hier in het mooie Italië.
Een mooi verhaal dat de geschiedenis van een familie laat zien. Een familie waar niet altijd alles over rozen is gegaan. En waar ook zeker verdriet is geweest. Maar ook een verhaal waar een liefde opbloeit. Een verhaal vol humor, liefde, vriendschappen en ontdekken wie we zijn.
De aantrekkingskracht die Giulia met Marco heeft is een zoals je ze wel kent uit de verhalen. Een liefde die langzaam opbloeit en waar door niet te communiceren een kink in de kabel komt. Maar nadat er dingen besproken zijn er toch wel heuse liefde ontstaat.
Een verhaal waarin Giulia beetje bij beetje achter het verleden van haar moeder en grootvader komt.
Ook lezen we als lezer de strubbelingen die moeder aan het thuisfront meemaakt nu Giulia in Italië verblijft.
Giulia gaat door haar verblijf in de Jasmijnvilla twijfelen aan haar leven zoals ze het tot dat moment geleefd heeft en het duurt toch wel tot aan het einde van het verhaal en mede door haar vriendin dat ze gaat inzien wat haar gelukkig maakt.
Een eerste deel waar potentie in zit en ik nieuwsgierig gemaakt ben voor het volgende deel in deze serie.