De Stalker

In de stalker neemt Fields ons mee naar moorden die niet overeenkomen en geen gelijkenis. Woolwine wordt toch naar deze zaak toe gehaald. Om samen met het team van Lively de zaak te gaan onderzoeken en mogelijk op te lossen. In dit deel leren we een hele andere Lively kennen. Hij laat emoties zien en dat moet ik bekennen vind ik fijn. Hij laat eindelijk zijn masker vallen en leert te voelen. Dit maakt dat ik dit karakter nog leuker ga vinden dan dat ik al vond.

Woolwine gaat op haar eigen manier te werk en dat zorgt ervoor dat ik in deze thriller meermaals moet lachen om uitspraken die zij doet. Zij weet rake opmerkingen te maken om iets duidelijk te laten overkomen. En dit is niet altijd tactisch zullen we maar zeggen.

Ik moet bekennen dat ik dit plot niet had zien aankomen. Fields weet me te pakken met deze twist en dat vind ik wonderlijk. Ik heb al haar boeken gelezen. Dus dat ze me dan nog zo op het verkeerde been kan zetten, heerlijk! Want dat maakt dat ze me weet te verrassen en voor mijn gevoel heeft deze auteur nog veel in het vooruitzicht voor ons.

Zoals gezegd heb ik al haar boeken gelezen en dat maakt dat je de personages kent. Dat zorgt er dus ook voor dat je weer in een warm bad terecht komt wanneer je aanwezig bent bij bijeenkomsten en op de plaats delict. De schrijfstijl van Fields vind ik ook erg prettig. Ik heb lang uitgekeken naar dit nieuwe boek van haar en vind het dan ook jammer dat ik het boek zo snel uit had.