De kroon en de nacht

We wanen ons weer in de wereld van Edward oftewel prins Tristan. Grace wordt in dit deel klaar gestoomd om naar de prins naar de buitenwereld te kunnen treden. Grace krijgt geleerd hoe ze moet lopen, praten en kleden. En daarbij maakt ze ook nog d´r schoolwerk. Grace heeft haar dagen volgepland staan en probeert daarbij ook nog tijd vrij te maken om naar de paarden te kunnen gaan. Want de paarden die bij het paleis horen zijn toch wel de lichtpuntjes voor Grace.

Grace loopt in dit laatste deel tegen heel veel aan. Ze merkt dat ze steeds meer op haar tenen gaat lopen om het zo iedereen maar naar de zin te maken. En hierdoor raakt ze min of meer een gedeelte van zichzelf kwijt.
Wanneer de opa van Edward een hartinfarct krijgt draaien alle plannen 180 graden. Grace weet niet meer waar ze staat en dit maakt haar heel onzeker.
Edward raakt ook steeds meer in de knoop met zichzelf doordat iedereen aan hem trekt. Zoals we van voorgaande delen weten is Edward niet zo´n praten en kropt hij alles op. Dat is in dit geval niet anders. En dit zorgt voor spanning tussen Edward en Grace.

In dit laatste deel van de trilogie zijn Edward en Grace aangewezen op hun eigen gevoel. Want wat ze ook doen het heeft gevolgen voor de toekomst. Je merkt dat Edward terughoudender is, wij als lezer krijgen dan ook minder van zijn beslommeringen mee dan dat we van Grace voorgeschoteld krijgen.

Dit is een mooi afsluitend deel van een serie waarin het om liefde draait. Liefde voor de mens, maar ook zeker voor paarden. Ik heb uit deze serie geleerd dat paarden enorme gevoelsdieren zijn en het gemoed van zijn ruiter dan ook voor snel oppikt en hierna kan handelen. Een serie die ik iedereen kan aanraden. Ik ben zelf geen paarden fan maar deze serie staat hoog op mijn lijst van favorieten.