Isaac & Egg

We beginnen in dit verhaal wanneer Isaac op een brug staat. Je wordt meteen in het diepe gegooid als het om dit personage gaat. Hij is goed de weg kwijt. Dit maakt dat je een zorgelijk gevoel over hem krijgt, althans ik. Want waarom sta je daar? En wat wil je ermee bereiken?

Dan worden we terug genomen in de tijd, waar Isaac van zijn schoonmoeder moet vernemen dat zijn vriendin om het leven is gekomen. Dit maakt dat Isaac niet meer weet wat hij moet doen. Hij leeft met een leegte waar hij geen invulling meer voor heeft.

Wanneer hij op de brug staat en schreeuwt komt er een schreeuw terug. Hierop gaat hij op onderzoek uit en vind een ei, er wordt al vrij snel een vriendschap gesloten die gedurende het verhaal meer body krijgt. Maar als lezer blijf je lang in het ongewisse. Is deze vriendschap een illusie, een waanbeeld of is deze echt. Isaac zit volop in de rouw en deze zware periode krijg je als lezer mee. Hij sluit zich op en leeft alleen maar met zijn vriend samen. Tot dat dit ook lijkt te escaleren.

De vriendschap tussen Egg en Isaac lijkt steeds groter te worden. Ze gaan elkaar proberen te begrijpen en komen zo tot onderliggende gevoelens bij Isaac. Een verhaal waar je je aandacht bij moet houden, rauw is en waar je als lezer de pijn van Isaac gaat voelen. Ik heb me wel op sommige punten aan de fantasie geïrriteerd, het strookte tegen de werkelijkheid in. Gelukkig kon ik dit gevoel vrij snel van mij afzetten en me verder verdiepen in dit het verhaal van Isaac.

Waar Isaac als personage de donkere kant van het verhaal is probeert Egg met humor toch een beetje licht in het geheel te brengen. De manier waarop Palmer dit kleine personage neer zet is te leuk. Het zorgt ervoor dat het beladen thema dat dit boek draagt toch wat verzacht wordt.

Een verhaal dat onder je huid kruipt en zeker gelezen mag worden.