Verstrikt

We lezen dit verhaal vanuit Torill en Ragnar. Torill is een vrouw die alleen is blijven wonen op een eiland zonder mensen om zich heen. Ragnar gaat na het lezen van een oproep bij Torill inwonen en gaat vanuit daar zijn leven lijden. Hij gaat naar school en houdt een oogje in het zeil want Torill is zeventig. Torill ziet het in het begin niet zitten om een oppas te krijgen, maar om haar zoon een plezier te doen tolereert ze de jonge Ragnar. Ondanks dat deze twee personages elkaars tegenpolen zijn krijgen ze en goede band.
Tijdens een storm komt iets wat verborgen had moeten blijven naar boven en dat maakt dat Torill wat nerveuzer is. En dan komt ook nog Ivar terug naar het eiland, de jeugdliefde van Torill.

Een thriller die voor mijn gevoel wat langzaam op gang komt. We lezen vanuit twee personages waarvan je genoeg informatie krijgt. Maar we lezen ook vanuit een wat kleiner personage en deze komt voor mij wat moeilijk uit het stof. Wat het voor mij wel prettig maakt is dat Wilken gebruikt maakt van korte hoofdstukken. En ze weet ieder hoofdstuk zo te eindigen dat ik toch weer wil doorlezen. Maar de echte thriller-spanning zoals ik deze al vaker heb mogen ervaren mis ik helaas. Maar het doet geen afbreuk op het verhaal. Het is een mysterieus verhaal dat zich lekker laat lezen.

Ragnar is in deze de personage waarbij ik als lezer het meeste voelde. Hij ontwikkelt door drugsgebruik en het eenzame bestaan op het eiland angsten. Wilken weet met veel liefde en gevoel deze weer te geven waardoor dit personage het echtst voelt.