Gemiste kans

Storm is twaalf en hij woont samen met zijn vader en zus aan het strand. Hij houdt van surfen en heeft op het eerste gezicht een zorgeloos leven. Dit veranderd als hij op een dag verliefd wordt op een jongen. Voor hem is dit een nieuwe ervaring en hij weet niet zo goed hoe hij daar mee om moet gaan. Wat zou zijn vader er van vinden, of zijn beste vriendin Mara?

Allereerst wil ik vermelden dat ik op een plezierige manier verrast was door het onderwerp, namelijk homosexualiteit, en dan vooral de ontdekking van de hoofdpersoon dat hij op jongens valt en niet op meisjes.
Maar hoe interessant ook het gegeven is, alles staat of valt met de uitwerking en die is helaas minder goed.
Eigenlijk gaat het verhaal nergens over. Er zijn weinig tot geen conflicten te vinden en daardoor is het verhaal meer een relaas geworden. Veel verder dan een opsomming van feiten durft de schrijfster niet te gaan. Op zich geen probleem, maar de stijl de ze daarvoor gekozen heeft is in mijn ogen de verkeerde. Op veel momenten had ik dan ook het idee dat ik een echt beginnersverhaal aan het lezen was. Het had een heel hoog 'En toen' gehalte, wat voor dit boek is veranderd in een 'En dan'. Dat is jammer, want er kan veel meer uit het boek gehaald worden.
De schrijfster vermeldt in haar dankwoord dat ze de tips van haar proeflezers niet ten harte heeft genomen, en ik kan alleen maar bedenken dat ze dat beter wel had kunnen doen. Een gemiste kans. Hopelijk neemt ze de tips in haar nieuwe boek wel ter harte, want het idee is goed.