Niet voor herhaling vatbaar

Dit was mijn eerste boek van Lieneke Dijkzeul en dus ook de eerste kennismaking met Paul Vegter.
Ik mis in dit boek opgebouwde spanning. Het bestaat voornamelijk uit veel (te) korte dialogen.
Daardoor ontstaat er geen diepgang van karakters en wordt het boek saai. De laatste, pakweg 40 blz, brachten iets meer spanning en vaart in het verhaal, met uiteindelijk een zeer teleurstellend en abrubt einde dat niet is uitgewerkt.
Vooral het deel over de dood van baby Jayden.