Beschouwende natuur en Long-Covid

Jonge schrijfster en avonturier komt in een klein dorpje in Noord-Italië tot stilstand om te herstellen van Long-Covid. Doordat zij nog maar kleine wandelingen kan maken heeft zij veel oog voor de natuur rondom haar huis. Het scala van kleuren, geuren en geluiden komen tot leven en weet zij op een boeiende manier te verwoorden of zoal zij zelf zegt “in onze ziel te schilderen”. Het geeft haar veel voldoening. Daarnaast krijg je als lezer een indruk van haar ziekte die vermoeidheid, angst en benauwdheid veroorzaakt. De mensen uit het kleine dorp weet zij liefdevol tot leven te brengen, echter met haar eigen leven lukt dat niet. Doordat ze te eenzaam is en geen richting kan geven aan haar eigen leven gaat ze met een gebroken hart terug naar Nederland. Het is niet gelukt in de liefde, de ziekte is nog niet geheel overwonnen.
Als je je tempo aan haar beschrijving kunt aanpassen is het een fantastisch boek om te lezen. Verwacht geen spannende episodes of onverwachte wendingen, daar is het boek te beschouwend voor.