Robert Lambregts over De stromannen

Misschien was ik wat bevooroordeeld nadat ik van drie vrienden reacties op dit boek had vernomen. Drie mensen, drie verschillende reacties: super spannend, bizar en raar en mager verhaal. Ik moet zeggen, ik neig naar de laatste mening na het lezen van dit boek. Het begint goed en spannend en met de schietpartij aan het begin van het boek wordt meteen een leuke sfeer gezet. Maar waarom weet de schrijver die dan niet vast te houden? Het boek zit stampvol continuïteitsfouten en ik kreeg zelfs het idee dat de schrijver tijdens het schrijven geen idee had waar hij naartoe wilde. Ik lees erg veel boeken in dit genre en misschien ben ik juist daarom bevooroordeeld. Misschien ligt het ook aan de slechte vertaling, wat in Nederland wel vaker geweldige boeken de kop heeft gekost (Noot aan uitgevers: doe daar wat aan!) maar in dit geval was het een combinatie van dingen, waardoor ik het boek uiteindelijk met tegenzin heb uitgelezen. Ik snap overigens de opmerking met betrekking tot Faces of Death totaal niet. Deze is zwaar overdreven.
De twee boeken die volgen op De stromannen, Het oudste offer en Engelenbloed, heb ik verkocht omdat ik niet van plan ben meer tijd aan deze schrijver te verspillen. 2 sterren omdat het idee goed is, maar de uitwerking zwaar onder de maat blijft. Jammer.