Heerlijke feelgood!

In december las ik Zwarte Koffie, Macchiato en takkenthee. Het eerdere deel in deze feelgoodserie van de Nederlandse auteur Jacodine van de Velde.

In dit boek volgen we Marit, de besge vriendin van Sara (de hoofdpersoon uit het eerdere deel).

Vanaf de eerste pagina zit je in het verhaal. Ik hoefde er niet in te komen en was meteen nieuwsgierig naar de rest.

Dit is dan ook een boek dat ik in één keer heb uitgelezen.

Marit is een fijn personage, ze is goed uitgediept en als lezer kom je stukje bij beetje meer over haar te weten, waardoor je begrijpt waarom ze op een bepaalde manier op een situatie reageert.
Dit gebeurt geleidelijk aan, waardoor ik verder wilde blijven lezen.

Ook vond ik de mannelijke hoofdpersoon (die ik niet bij de naam noem omdat ik bang ben dat ik dan iets spoiler) een erg leuk personage. Vooral Marit en hij samen zijn echt geweldig.

Jacodine heeft een fijne schrijfstijl, zonder al te lange beschrijvingen en met een lekkere vaart erin. Nog een reden waarom het boek erg makkelijk weglas.

Verder vond ik het tof om te zien waar Marit zich mee bezig hield, en zijn er soms puzzelstukjes op zijn aats gevallen na het eerste boek. Dingen waar ik bij het eerste boek niet bij stil had gestaan vielen mij nu wel op, en dat vond ik erg gaaf gedaan.

Op de achterkant van het boek staat dat Nederland met Jacodine een feelgoodtalent rijker is, en ik kan het daar alleen maar mee eens zijn!