mooi

Precies om de reden die Judith in haar uitgebreide nawoord noemt lees ik niet graag oorlogsboeken. Maar ook omdat júist Judith Visser dit boek schreef las ik het toch.
Ik heb er geen spijt van. Wat een mooie vriendschap tussen mens en dier beschrijft ze. Natuurlijk speelt dit verhaal zich in een verschrikkelijke tijd af, maar als je gevoelig bent voor de gruwelen van de oorlog is het leesbaar.
Ik moest denken aan ‘de kinderen van het achtste woud’ van Els Pelgrom dat ik las als kind.
Echt een mooi boek van een van de beste schrijfsters van ons land