Recensie Dorsvloer vol confetti

Het taalgebruik en de dialogen van de mensen in het boek zijn in het echt óók zo. Gods Woord is verweven in het dagelijks spraakgebruik van de mensen in haar dorp. Heel opvallend is ook het oordelen over alles wat zich maar voordoet in de omgeving: ze kennen 'de wereld' niet, leven zo nederig mogelijk met hun 'wraakzuchtig God'-beeld, maar hebben wel overal een mening over... Franca Treur spot niet met de gelovigen, maar geeft een niet mis te verstane sfeertekening van een besloten gemeenschap.
Het laatste hoofdstuk is juist weer wat schools geschreven, dat doet afbreuk aan de rest van het verhaal.