Lang voortslepend en dan plots in een stroomversnelling

Roberts boeken lezen heel gemakkelijk. Dat ligt natuurlijk ook aan de vertaling. Ze hebben vaak een goed plot, zoals deze 'Bij zonsondergang'. Hier en daar is er zeker spanning, maar vaak ook niet. Dat komt door de tamelijk oppervlakkige stijl van Roberts. Er zit veel aan de buitenkant, niet alleen in het verhaal, ook bij de personages. En ook door het trage tempo waarmee het verhaal zich grotendeels voortsleept. Tot vlak voor het eind; dan komt alles in een stroomversnelling en moet het boek plotseling af zijn. Ik vind dat jammer.
Maar goed, al met al is het best een leuke thriller, al moet me van het hart dat ik Nora Roberts wel een echte vrouwenschrijfster vind. Is dat erg? Nee, maar echt prettig vind ik dat niet. Er zijn genoeg schrijfsters waarbij ik dat gevoel helemaal niet heb, dus 'dat is toch logisch' gaat hier niet op.