Sicilïe voelt bitterzoet, krachtig en meeslepend

Samen met anderen las ik in de Hebban Leesclub Als bittere sinaasappels.
Het was geen makkelijke of soepele leeservaring: vooral de schrijfstijl was even wennen.

Het genre in "Als bittere sinaasappels" stap je binnen in het zonovergoten en contrastrijke Sicilië – een eiland vol geur, kleur, geheimen en stilte. Het verhaal ontvouwt zich in twee tijdlijnen: zo rond 1920–30 en midden jaar '60, waarmee Palminteri niet alleen een familiegeschiedenis vertelt, maar ook de veranderende positie van vrouwen en de tijdgeest laat spreken.

De dubbele verhaallijn werkt goed: de wisselwerking tussen verleden en heden zorgt ervoor dat je steeds opnieuw verbindt met de personages.

De setting is sfeervol en bijna tastbaar: het Sicilië van armoede, familiebanden, opportunisme en traditie, krijgt vorm. De “bitte sinaasappel” wordt een mooi symbool voor wat wortelt, doorstaat en toch anders groeit.

De focus op drie vrouwen – Sabedda, Nardina en Carlotta – geeft een frisse blik op generaties en hoe het verleden doorwerkt in het heden. In een tijd dat vrouwelijke verhalen meer aan het licht komen, voelt dit relevant.

De schrijfstijl is stroef: De schrijftstijl is verhalend, beschrijvend, omschrijvend. Misschien net iets té veel in detailtredend.

Wie liever leest met snelle actie of duidelijke spanningsboog, kan wat geduld nodig hebben: het tempo is ingetogen, reflectief, en de rijke beschrijvingen vragen aandacht.

De thematiek – familiegeheim, afkomst, zwijgen – is misschien minder verrassend voor wie al bekend is met literaire romans over Italië of migratiegeneraties. Het is goed uitgewerkt, maar niet radicaal vernieuwend.

Samenvattend

Als je zin hebt in een boek dat sensitief en sfeervol is, en waarin het verleden zich langzaam opent via meerdere generaties én sterke vrouwen, dan is dit een uitstekende keuze. Het geeft je een moment van stilstaan bij hoe keuzes van vroeger kunnen doorwerken, en hoe identiteit nooit vanzelf is.

Maar als je op zoek bent naar een razend spannende plot of een ultramoderne stijlbreuk – dan is dit misschien iets rustiger dan je verwacht.
Voor mij: een aanrader voor wie graag leest met hart én hoofd, in een omgeving vol geur, stilte en verborgen verhalen.