Lezersrecensie
Elk huisje heeft zijn kruisje
Caro is getrouwd met de dertig jaar oudere Oscar, een rijke vastgoedmagnaat. Samen met hun zeventienjarige dochter Violet verhuizen ze naar een ruime villa.
Een baksteen die vlak na de verhuizing door het raam vliegt, is het begin van een reeks gebeurtenissen die de relatie van Caro en Oscar op scherp zet.
De korte hoofdstukken en vlotte schrijfstijl zorgen ervoor dat je door dit boek heen vliegt. De hoofdstukken wisselen zich af tussen heden en verleden en zijn vanuit het perspectief van Caro en Oscar beschreven. Je krijgt steeds meer te weten over de donkere geheimen die ze bij zich dragen en ik werd dan ook erg benieuwd hoe dit zich zou ontvouwen. Ik kon het boek haast niet wegleggen!
Vanaf het moment dat hun dochter Violet verdwijnt neemt het verhaal een geheel andere wending aan en raakt de schrijfster mij helaas kwijt.
Ik snap wel wat de intentie was van de schrijfster; elk huisje heeft zijn kruisje en dit geldt dus ook voor ‘perfect ogende gezinnen’. Maar persoonlijk vond ik het op een gegeven moment nogal dramatisch en ongeloofwaardig worden. Er zaten een aantal plottwists in waar ik de toegevoegde waarde niet van inzag. Daarbij voelde het voor mij wat gehaast en afgeraffeld. Jammer, want ik vond de eerste helft van dit boek ontzettend sterk!