Tranen van het huilen en het lachen

Tijdens een rondje hardlopen luister ik naar de laatste hoofdstukken van ‘zachtop lachen’ . Wat een rit was dit boek. Niet eerder werd ik zo gegrepen door een verhaal dat werd voorgelezen. Ik raak vaak snel afgeleid en het lijkt mij minder te grijpen dan een leesboek. Maar misschien ligt het toch aan welk audioboek het is. Want hier wilde ik geen woord van missen. Het was rauw, pijnlijk, vol verdriet en humor tegelijk. Het lachen werd afgewisseld met tranen omdat het zo binnenkwam.
Het gaat over rauw, PTTS, jouw plek in je familie en hoe sta je in het leven. Hoe ga je om met angst en paniek. Kun je praten over emoties en hoe stop je ze weg als je dat niet doet, wat gebeurt er dan?
De terugblikken uit haar jeugd worden afgewisseld met therapiesessies. Doordat de sessies door twee personen worden ingesproken, word je er nog meer bij betrokken. Dat was een heel waardevolle toevoeging.
Ik ga dit boek nog een keer op papier lezen zodat ik het kan annoteren. Wie weet ontdek ik dan nog beter wat mij zo raakte.