kunst in gevangenschap

in kampschildes neemt de auteur Jan brokken ons opnieuw mee naar het indonesie van zijn ouders. Het is een vervolg op het eerder verschenen " de tuinen van buitenzorg" maar kan zeker los daarvan gelezen worden
het boek is opgedeeld in 3 delen.

het eerste deel verteld hij over Olga zijn moeder en haar periode in het jappenkamp. Hoe zij de gruweldaden van Yamandji verdraagt en overleefd. De rol van muziek speelt in dit deel een rol

"ze was- en dat maakten de vliegtuigen hoog boven haar hoofd op een verpleterende wijze duidelijk- naar de zijlijn van de geschiedenis geduwd"

het tweede deel verteld over het mannenkamp waar Han, zijn vader,, gevangen zat. In dit kam maken we kennis met de schilders Bonnet en Hofker. Dit deel laat zien hie de kunst ontstond in die periode en verteld het verhaal achter een aantal van de schilderijen en zo ook het verhaal van het mannenkamp.

In het derde deel gaat het over de periode na het kamp. Hoe verging het de schilders, oe ging het met de ouders en broers van Jan. Hier proef je ook de enrome impact die de kampperiode op zijn vader heeft gehad en daarmee ook op het gezin.

brokken maakt gebruik van diverse perspectieven en informatiebronnen die hij goed tot een verhaal verweeft.
ook de rol van de kampcommandant wordt uitgebreid beschreven. ook over de periode na de oorlog.
de opgenomen afbeeldingen van de schilderijen zijn niet groot maar geven een extra visuele onderteuning bij het verhaal achter de schilderijen.

Ik heb, ondanks het pittige onderwerp, genoten van dit boek. De manier van schrijven nam mij mee in die tijd, de beschrijvingen de gevolgen die het heeft gehad voor onder andere zijn vader heeft me geraakt